Ο χρόνος μετρά αντίστροφα
για τα Χριστούγεννα!
00 : 00 : 00 : 00
Χριστουγεννιάτικα βίντεο
Ανάλυση Εικόνας
Μάθε για το γεγονός και τα πρόσωπα της γιορτής
Η Γέννηση του Χριστού
📆 25 Δεκεμβρίου (Χριστούγεννα)
Βοσκοί
Η Μητέρα του Θεού
Το Θείο Βρέφος
Φάτνη
Ο Ιωσήφ
Άγγελοι
Στο πάνω μέρος της εικόνας παρουσιάζονται οι άγγελοι που ψάλλουν:
«Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία» (Λουκ. 2, 14).
Δηλαδή: «ας είναι δοξασμένος ο Θεός στον ουρανό, στη γη να επικρατεί ειρήνη, διότι ο Θεός έδειξε την εύνοιά Του στους ανθρώπους».
Κατά την εορτή των Χριστουγέννων, δοξάζεται η Γέννηση του Χριστού από την Παρθένο Μαρία στη φάτνη ενός στάβλου στη Βηθλεέμ, όπου ο προστάτης του Κυρίου, Ιωσήφ, και η ετοιμόγεννη Θεοτόκος μεταφέρθηκαν εκεί για την απογραφή, εξαιτίας της οποίας είχαν γεμίσει τα πανδοχεία με αποτέλεσμα να μη βρεθεί κατάλυμα για να γεννηθεί ο Χριστός.
Κοντάκιο προεόρτιων Χριστουγέννων
῾Η Παρθένος σήμερον, τόν προαιώνιον Λόγον, ἐν σπηλαίῳ ἔρχεται, ἀποτεκεῖν ἀποῤῥήτως. Χόρευε, ἡ οἰκουμένη ἀκουτισθεῖσα, δόξασον, μετά ᾿Αγγέλων καί τῶν Ποιμένων, βουληθέντα ἐποφθῆναι, Παιδίον νέον, τόν πρό αἰώνων Θεόν.
Απολυτίκιο Χριστουγέννων
῾Η Γέννησίς σου Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ, τό φῶς τό τῆς γνώσεως· ἐν αὐτῇ γάρ οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες, ὑπό ἀστέρος ἐδιδάσκοντο, σέ προσκυνεῖν τόν ῞Ηλιον τῆς δικαιοσύνης, καί σέ γινώσκειν ἐξ ὕψους ᾿Ανατολήν. Κύριε δόξα σοι.
Τραγούδια
και
Ύμνοι
Χριστουγεννιάτικα
Βιβλία
για να διαβάσεις στη Σαρακοστή και στις διακοπές των Χριστουγέννων
Εκείνη τη νύχτα
Άκουσε να του λέει ψιθυριστά με φωνή ζεστή που έδειχνε πως κάτι συγκλονιστικό έζησε.
– Γεννήθηκε ο Μεσσίας, Κις… Αυτός για τον οποίο χθες βράδυ ακόμα μας μιλούσε ο παππούς με τόση βεβαιότητα… Εδώ στον σταύλο του Σεφί… Μικρό αδύνατο βρέφος… Όλο φως… Κι όλα δόξα… Τι είδαν τα μάτια μας απόψε, Κις… Εκεί στα βοσκοτόπια… Άνοιξαν οι ουρανοί… Χύθηκε φως… Οι καρδιές μας γέμισαν από φόβο και είδαμε… μπροστά μας… τον άγγελο του Θεού, όλο δόξα!… Ακούσαμε τη γλυκιά του φωνή να μας λέει! «Μη φοβάσθε… Ήρθα να σας φέρω μήνυμα χαράς για όλον τον λαό του Θεού. Γεννήθηκε σήμερα ο Σωτήρας, που περιμένατε αιώνες, ο Θεός σας και ο Κύριός σας που κατάγεται από το γένος του Δαβίδ… Πηγαίνετε να Τον προσκυνήσετε, μικρό βρέφος, μέσα στα σπάργανά Του στη φάτνη…».
Ο Κίμων ακούει και δεν πιστεύει, ακούει και με της ψυχής τα μάτια νομίζει πως βλέπει τον θείο Άγγελο, πως ακούει το τρανό του μήνυμα. «Γεννήθηκε ο Μεσσίας»!
Τώρα πια καθώς έχουν συνηθίσει τα μάτια του στο σκοτάδι, καθώς το φως του πανδοχείου έφθανε ως εδώ βλέπει καλά το αλλοιωμένο από χαρά πρόσωπο του μικρού τσοπάνου.
Εκείνος συνεπαρμένος από όσα είδε κι έζησε συνεχίζει:
– Έπειτα, Κις, άνοιξαν οι ουρανοί κι άρχισαν να ανεβοκατεβαίνουν οι άγγελοι, πλήθος ουράνια πνεύματα και να ψάλλουν τον πρωτάκουστο ύμνο. «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ και ἐπί γῆς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία»… «Ω, μικρό Θείο Βρέφος, σ’ ευχαριστώ για όσες φανερές ευλογίες μου χάρισες, για όσες άγνωστες θα μου χαρίσεις στο μέλλον».
Οι Καμπάνες των Χριστουγέννων!
H αγάπη του Θεού είναι άπειρη. Ωκεανός ολόκληρος! Η ενανθρώπηση του Θεού και Λόγου στη γη αγάπη είναι. «Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν Υἱὸν αὐτοὺ τὸν μονογενὴ ἔδωκεν» (Ιωάν. γ’ 16).
Μυστήριο παράδοξο!
Να γίνει ο Θεός άνθρωπος, για να σώσει τον άνθρωπο!
Δεν μπορούσε με άλλον τρόπο να τον σώσει και να αποφύγει την ταπείνωση αυτή;
Παντοδύναμος δεν είναι ο Θεός;
Αλλά ποια είναι η παντοδύναμος δύναμις του Θεού; Η αγάπη!
Δεν υπάρχει από την αγάπη άλλη μεγαλύτερη και δυνατότερη δύναμις.
Δύναμις Θεού λοιπόν είναι η ενανθρώπηση του Υιού του.
Ανέκφραστος αγάπη είναι η δημιουργία του ανθρώπου.
Άπειρη είναι η αγάπη του Θεού, που, ενώ παράκουσε ο άνθρωπος, δεν τον εξαφάνισε, αλλά τον ευσπλαχνίστηκε και έστειλε τον Υιό του να γίνει άνθρωπος, για να αναπλάσει και σώσει τον άνθρωπο!
«Εἰ γὰρ μὴ Αὐτὸς ὡμοίωτο πρὸς ἄνθρώποις, οὐκ ἠδύναντο οἱ ἄνθρωποι ὁμοιοῦσθαι πρὸς Θεὸν» (Μ. Αθανάσιος).
«Γέγονεν ὅπερ καὶ ἡμεῖς, ἵνα ποιήσῃ ημάς ὅ,τι αὐτός έστιν» (Ειρηναίος).
Ήρθε – λένε πολλοί – ο Υιός του Θεού στη γη με τόση ταπείνωση και αδυναμία.
Ας ερχόταν με όλη τη μεγαλοπρέπεια και τη δόξα του, με τις στρατιές των ουρανίων δυνάμεων του, με τη θεϊκή αίγλη του.
Αλλά δεν ερχόταν να καταπλήξει και να θαμβώσει, αλλά να ελκύσει και σώσει τον κόσμο.
Ας κτυπούν λοιπόν οι καμπάνες των Χριστουγέννων και ας διαλαλούν τούτο το απροσπέλαστο μυστήριο και μεγαλείο: την ενανθρώπηση του Θεού!
Εμείς θα τον αγαπήσουμε άραγε;
Ο Τέταρτος Μάγος
Το βιβλίο περιγράφει τη φανταστική ιστορία ενός τέταρτου Μάγου, του Αρταβάν.
Ο Αρταβάν ο Μήδος, ζούσε στα Εκβάτανα της Περσίας, την εποχή που βασιλιάς στα Ιεροσόλυμα ήταν ο Ηρώδης. Ο Αρταβάν, όπως και οι υπόλοιποι τρεις Μάγοι, ήταν ευγενικός άνθρωπος, γιατρός στο επάγγελμα και σοφός αστρονόμος, που ερευνούσε τις γραφές και τις προφητείες και μελετώντας τις κινήσεις των αστέρων, περίμενε τον ερχομό του Μεσσία. Κάποτε έφτασε και η βραδιά που υπολόγιζε ότι θα εμφανιζόταν το αστέρι που θα τον οδηγούσε στο νεογέννητο βασιλιά. Είχε συμφωνήσει με τους άλλους τρεις Μάγους πως αν εμφανιζόταν το αστέρι θα τον περίμεναν στο ναό της Βαβυλώνας για δέκα μέρες και έπειτα θα ξεκινούσαν για να συναντήσουν το Θείο Βρέφος στα Ιεροσόλυμα. Το αστέρι εμφανίστηκε και ο Αρταβάν ξεκίνησε για το μακρύ και δύσκολο ταξίδι. Στο δρόμο όμως, καθυστέρησε για να βοηθήσει κάποιους ανθρώπους που συνάντησε και έτσι δεν κατάφερε να προλάβει τους τρεις φίλους του στη Βαβυλώνα ούτε να βρει τον Υιό του Θεού. Παρόλα αυτά, συνέχιζε να ψάχνει το Χριστό για 33 χρόνια σε Αίγυπτο και Ιερουσαλήμ. Τελικά, λίγο προτού ξεψυχήσει, άκουσε τη φωνή του Θεού να του λέει πως εφόσον η ζωή του ήταν μία προσφορά προς τους ανθρώπους, ήταν και προσφορά και θυσία προς τον ίδιο το Θεό.
Χριστουγεννιάτικες ιστορίες
Διάβασε, μάθε, προβληματίσου σχετικά με τα Χριστούγεννα
«Χριστουγεννιάτικη βιασύνη»
Από μικρός θυμάμαι που άκουγα στο Κατηχητικό ότι είναι ωραίο αυτές τις μέρες να διαβάσουμε τα γεγονότα των Χριστουγέννων μέσα από την Καινή Διαθήκη…
Το αστέρι της Βηθλεέμ
Η αλήθεια είναι ότι τις (λίγες) πληροφορίες για το συγκεκριμένο άστρο τις αντλούμε μόνο από το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο…
Όταν ο ζήλος φλογίζει
Ο «πολικός» χειμώνας της Κορέας δίνει χαρακτηριστικό χρώμα στη ζωή και στην εργασία της Ιεραποστολικής Κορεατικής Εκκλησίας κατά τους χειμερινούς μήνες.
Wallpapers
Χριστουγεννιάτικο
event
Δεν γίνεται Μήνυμα χωρίς event
και Χριστούγεννα δίχως κουραμπιέ
Μες στις διακοπές έχει Χριστουγεννιάτικο Event
Από μικρός θυμάμαι που άκουγα στο Κατηχητικό ότι είναι ωραίο αυτές τις μέρες να διαβάσουμε τα γεγονότα των Χριστουγέννων μέσα από την Καινή Διαθήκη. Και είπα φέτος να το προσπαθήσω.
Διάβασα από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου για την προσκύνηση των Μάγων, κι έπειτα πήγα στο Ευαγγέλιο του Λουκά, που περιγράφει με πιο πολλές λεπτομέρειες το τι έγινε ακριβώς εκείνη τη νύχτα.
Η Παναγία με τον Ιωσήφ ψάχνουν κάπου να μείνουν και δεν βρίσκουν. Τελικά καταλήγουν σε έναν στάβλο, όπου η Παναγία γεννάει τον μικρό Χριστό και Τον τοποθετεί στην ταΐστρα των ζώων – αυτό ήταν η φάτνη – ως το πιο καθαρό μέρος που μπορούσε να βρει. Έτσι ταπεινά, χωρίς δόξες και τιμές που θα άρμοζαν σε έναν επίσημο, πόσο μάλλον στον ίδιο τον Θεό! Κανείς δεν παίρνει είδηση.
Κανείς; Κι όμως, κάποιοι το μαθαίνουν. Είναι κάποιοι βοσκοί που ξαγρυπνούσαν με τα κοπάδια τους. Ξαφνικά βλέπουν Άγγελο που τους φέρνει το χαρμόσυνο μήνυμα: «Γεννήθηκε για σας σήμερα Σωτήρας». Κι έπειτα βλέπουν πλήθος Αγγέλων να δοξολογεί τον Θεό που ήρθε στη γη.
Και τότε τι κάνουν; Λέει το κείμενο: «Είπαν ο ένας στον άλλο: Ας πάμε μέχρι τη Βηθλεέμ, να δούμε αυτό που μας γνώρισε ο Κύριος (με τον Άγγελό Του)». Και συνεχίζει: «καὶ ἦλθον σπεύσαντες», και βρήκαν τον μικρό Χριστό με τη Μητέρα Του.
Παρότι την ιστορία την ξέρω από μικρός και την έχω ακούσει τόσες φορές, αυτή η λεξούλα μού έκανε εντύπωση: «σπεύσαντες». Ήλθαν βιαστικοί, γρήγορα. Δεν είπαν «δεν βαριέσαι», ούτε «άσε, πάμε αύριο, πού να τρέχουμε τώρα μέσα στη νύχτα». Εδώ και τώρα!
Πήγαν να συναντήσουν τον Χριστό αμέσως, χωρίς αναβολή!
Πόσο ωραία ταιριάζει αυτό και στη δική μου τη ζωή. Αυτά τα Χριστούγεννα εξομολογήθηκα, και θα πλησιάσω τον Χριστό που γεννιέται για μένα, θα ετοιμαστώ να Τον πάρω μέσα μου με τη Θεία Κοινωνία. Ας μην τον αφήσω δεύτερο, μετά από κάτι άλλο. Ας πάω «σπεύδων», βιαστικός. Βιαστικός δεν σημαίνει τρέχοντας, αλλά με λαχτάρα! Αφήνοντας καθετί άλλο δεύτερο, στην άκρη. Μαθήματα, καλέσματα, δουλειές και υποχρεώσεις, όλα θα γίνουν. Πρώτα όμως θα ζήσω τα Χριστούγεννα.
Και οι βοσκοί άφησαν το κοπάδι τους, τη δουλειά τους, την περιουσία τους, και πήγαν να συναντήσουν τον Χριστό. Έτσι κι εγώ, αυτές τις μέρες, με τη σκέψη μου και την καρδιά μου, θα προετοιμάζομαι για τη μεγάλη εκείνη στιγμή της συνάντησής μου μαζί Του. Και αφού Τον πάρω μέσα μου, θα φροντίσω να μην Τον διώξω με τη συμπεριφορά μου, αλλά να πορευόμαστε από εδώ και στο εξής μαζί. Και τότε, σε κάθε κάλεσμα του Χριστού σε μένα, θα μπορώ κι εγώ να «σπεύδω», να τρέχω να Τον συναντήσω και να Τον υπηρετήσω, σαν τους ποιμένες. Και όπως εκείνοι γυρνώντας, αλλά και τις επόμενες μέρες, μιλούσαν και σε άλλους για το μεγάλο γεγονός, έτσι και η δική μου «σπουδή» και λαχτάρα θα γίνεται αιτία να βρίσκουν κι άλλοι τον νεογέννητο Χριστό και να Τον βάζουν παντοτινά πρώτο στην καρδιά τους.
Η αλήθεια είναι ότι τις (λίγες) πληροφορίες για το συγκεκριμένο άστρο τις αντλούμε μόνο από το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο. Παρόλα αυτά, πολλοί επιστήμονες στη διάρκεια της Ιστορίας επιχείρησαν να δώσουν μια πιο ξεκάθαρη εικόνα σχετικά μ’ αυτό. Έτσι, η πρώτη θεωρία που αναπτύχθηκε ήταν πως το άστρο που ακολούθησαν οι Μάγοι ήταν ένας μετεωρίτης. Αυτή η θεωρία φαίνεται μάλλον απίθανη, καθώς οι μετεωρίτες είναι πολύ συνηθισμένοι και δε θα μπορούσαν να προκαλέσουν αναστάτωση σε μορφωμένους αστρονόμους εκείνης της εποχής. Η επόμενη πιθανότητα που εξετάστηκε ήταν να επρόκειτο για κάποιον κομήτη. Έναν κομήτη όμως τον παρατηρούν όλοι, ενώ το άστρο της Βηθλεέμ το έβλεπαν μόνο οι τρεις σοφοί. Ούτε ως σουπερνόβα μπορεί να θεωρηθεί το αστέρι της Βηθλεέμ, καθώς τέτοιοι αστέρες είναι ορατοί από όλους. Ούτε κάποιος πλανήτης μπορούσε να είναι. Οι αστρονόμοι ήξεραν να ξεχωρίζουν πότε ένας απλός πλανήτης έλαμπε περισσότερο από το συνηθισμένο. Μια άλλη θεωρία είναι πως οι πλανήτες ∆ίας και Κρόνος έλαβαν μέρος σε μια τριπλή ή μεγάλη συζυγία. Προσπέρασαν δηλαδή ο ένας τον άλλον. Κάτι που κανονικά συμβαίνει μια φορά κάθε 20 χρόνια, μ’ έναν (παράξενο για τους Μάγους) τρόπο είχε συμβεί τρεις φορές σε λιγότερο από έναν χρόνο. Τέτοιες σύνοδοι όμως συμβαίνουν συχνά, άρα μάλλον ούτε ως σύνοδος πλανητών μπορεί να θεωρηθεί. Όπως φαίνεται, είναι μάλλον δύσκολο να καταλήξουμε σε ένα ασφαλές συμπέρασμα σχετικά με το υπερφυσικό γεγονός της εμφάνισης του εκπληκτικού αυτού άστρου είκοσι αιώνες πριν.
2) Τι ήταν από θεολογικής πλευράς;
Με βάση τον ιερό Χρυσόστομο το αστέρι των Μάγων δεν ήταν απ’ αυτά πού βλέπουμε στο στερέωμα του ουρανού τις νυχτερινές ώρες. Ήταν κάποια λογική κι αόρατη δύναμη, ένας άγγελος, που πήρε το σχήμα του άστρου. Πώς είμαστε σίγουροι γι’ αυτό; Μας το αποδεικνύει η πορεία του. ∆εν πηγαίνει απ’ την ανατολή στη δύση, αλλά από βορρά προς νότο. ∆ιακρίνεται επίσης κατά την ημέρα, πράγμα αφύσικο για αστέρι. Χάνεται στην περιοχή των Ιεροσολύμων και ξαναεμφανίζεται όταν βγαίνουν οι Μάγοι απ’ αυτήν. Ακόμη κι όταν τους οδήγησε στη φάτνη, δε φαίνεται σ’ αυτούς απ’ τον ουρανό, αλλά σταματάει εκεί ακριβώς όπου ήταν το Παιδί. Αν ήταν απλώς ένα αστέρι, δεν θα μπορούσε να δείξει έναν τόσο περιορισμένο χώρο. Ξέρουμε όλοι πολύ καλά ότι λόγω του υπερβολικού ύψους δεν είναι δυνατόν ένα αστέρι να προσδιορίσει ούτε τον τόπο μιας ολόκληρης πόλης, πόσο μάλλον ένα ελάχιστο σημείο μέσα σ’ αυτήν. Αυτό όμως το άστρο του νεογέννητου Βασιλιά έδειξε τον μικρό τόπο της φάτνης κι αφού με ασφάλεια οδήγησε τους Μάγους κοντά του, απομακρύνθηκε κι αυτό δεν είναι γνώρισμα κοινού αστεριού. Σε τελική όμως ανάλυση δεν έχει και μεγάλη σημασία το τι συνέβη στον ουρανό εκείνη τη νύχτα των Χριστουγέννων, γιατί το πολύ πιο σπουδαίο συνέβαινε επάνω στη γη μας. Κάτι υπέροχο συνέβη στη μικρή πόλη της Βηθλεέμ εκείνο το βράδυ και το γεγονός ήταν πολύ πιο σπουδαίο απ’ οτιδήποτε ορατό γινόταν στον ουρανό.
Ο «πολικός» χειμώνας της Κορέας δίνει χαρακτηριστικό χρώμα στη ζωή και στην εργασία της Ιεραποστολικής Κορεατικής Εκκλησίας κατά τους χειμερινούς μήνες.
Μερικές «εικόνες» από τη ζωή των Κορεατών αδελφών μας στο δίμηνο Δεκεμβρίου – Ιανουαρίου θα επιχειρήσουν να παρουσιάσουν τα κείμενα κι οι φωτογραφίες που ακολουθούν.
Χριστουγεννιάτικη γιορτή
Το δεκαήμερο πριν από τα Χριστούγεννα στο Ιεραποστολικό Κέντρο της Σεούλ υπήρχε μια ασυνήθιστη κίνηση. Από το πρωί ως το βράδυ (οι χειμερινές διακοπές των σχολείων είχαν ήδη αρχίσει) πηγαινοερχόντουσαν σ’ αυτό παιδιά κάθε ηλικίας. Κουκουλωμένα μέσα στα χειμωνιάτικα ρούχα τους, μαζεμένα από την απερίγραπτη παγωνιά, έρχονταν περπατώντας προσεκτικά στα κρυσταλλωμένα σκαλιά, τίναζαν τα χιόνια από πάνω τους, πριν μπουν στο κτίριο κι ύστερα προχωρούσαν χαρούμενα προς τις αίθουσες. Είχα φθάσει στη Σεούλ εκείνες τις ημέρες και δεν είχα ακόμη κατατοπισθεί σ’ όλα τα προγράμματα.
– Τι κάνει εδώ κάθε μέρα αυτός ο παιδόκοσμος; ρώτησα.
-Ετοιμάζουν τη γιορτή τους. Κατέβα στις αίθουσες του Κέντρου να δεις. Και τι δεν έχουν προγραμματίσει!
Πράγματι, σωστό μελίσσι δούλευε από τη μια ως την άλλη άκρη του Ιεραποστολικού Κέντρου.
– Κάθε τμήμα Κατηχητικού, δηλαδή τα παιδιά κάθε τάξης του Δημοτικού, ετοιμάζουν το δικό τους μέρος για τη γιορτή: τραγούδια, ποιήματα, μικρούς διαλόγους, διάφορα. Μου εξήγησε ο Κατηχητής, που είχε το «γενικό πρόσταγμα».
– Κι αυτά εκεί; Τι κάνουν με την Αγία Γραφή;
– Αντιγράφουν αποσπάσματα σχετικά με τη Γέννηση του Λυτρωτή. Θα τα διαβάσουν στη γιορτή.
Σε μια άλλη αίθουσα δούλευαν χωριστά μερικές Κατηχήτριες και «εθελοντές» καλλιτέχνες. «Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΕΤΑΡΤΟΥ ΜΑΓΟΥ», που θα παίξουν φέτος σε σκετς τα παιδιά της ΣΤ’, θέλει πολλά σκηνικά και δύσκολες στολές. «Για να τα προλάβουμε, ζητήσαμε βοήθεια απ’ όποιον ευκαιρεί», είπε μια Κατηχήτρια.
Χαρά Θεού όλη αυτή η συντονισμένη προετοιμασία. Πώς να μην έχει επιτυχία καταπληκτική η Χριστουγεννιάτικη γιορτή τους!
«Το χιόνι θα φοβηθούμε;»
Για να μπορέσουν να πάρουν μέρος και οι πιστοί που εργαζόντουσαν, την Παραμονή των Χριστουγέννων ο Μέγας Εσπερινός και η Θ. Λειτουργία του Μ. Βασιλείου είχαν προγραμματισθεί να γίνουν αργά το βράδυ. Τις δυο όμως τελευταίες ημέρες και νύχτες, χιόνιζε ασταμάτητα. Δεν προλάβαιναν ν’ ανοίξουν τους δρόμους τα εκχιονιστικά μηχανήματα και το χιόνι ξαναμαζευόταν. «Αν έρθουν όσοι μένουν κοντά… Οι άλλοι, πώς να φθάσουν από απόσταση δύο ωρών… Και μες στη νύχτα…» σκεπτόμαστε.
Φυσικά, μια ημέρα πριν έκαιγε αδιάκοπα το καλοριφέρ στο Ναό – «μήπως και κόψει κάπως η παγωνιά του». Αλλά η ανησυχία ήταν γενικότερη.
Να ανάψουμε τα φώτα στο προαύλιο. Και τον μεγάλο προβολέα. Να βλέπουν οι άνθρωποι τα σκαλιά, αν δηλαδή μπορέσουν να ‘ρθουν…
Μετά τη Λειτουργία ας κατέβουν στο Κέντρο να πιουν ένα ζεστό τσάι οι άνθρωποι, ν’ αντέξουν ώσπου να γυρίσουν σπίτια τους…
Τα παιδιά της χορωδίας να φορέσουν τα παλτά τους απόψε πάνω από τη στολή τους. Κατεβάζει συνέχεια παγωμένο αέρα η κόγχη. Πώς να ψάλουν ξυλιασμένα…!
Θα το πιστέψετε; Γέμισε ο Ναός! Μέχρι και γιαγιούλες ήρθαν. «Το χιόνι θα φοβηθούμε;» Δεν έλειψαν και μωρά. «Δεμένο στην πλάτη μου, τυλιγμένο ολόκληρο μ’ αυτό το παπλωματάκι, δεν παθαίνει τίποτε», βεβαίωνε μια νεοφώτιστη μανούλα. «Ο ζήλος του Οίκου….» Κύριε!
«Κάθε βράδυ πρόβα»
Φέτος το πρόβλημα στην Κορέα δεν ήταν η έλλειψη των ειδικών ύμνων. Από την Ελλάδα άνθρωποι, που έχουν καταλάβει το ουσιαστικό αυτό πρόβλημα της Ιεραποστολής, φρόντισαν να στείλουν εγκαίρως μεταγραμμένους σε ευρωπαϊκή μουσική τους βασικούς ύμνους και των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων. Αμέσως, με αρκετά ξενύχτια εργασίας…. το «επιτελείο» της Σεούλ ετοίμασε τις μεταφράσεις στα κορεατικά και την εναρμόνιση. Το μεγάλο πρόβλημα τώρα ήταν πότε θα μάθαινε αυτούς όλους τους εντελώς άγνωστους ύμνους η Χορωδία.
– Όλα αυτά είναι για τα Χριστούγεννα και τα Θεοφάνεια; ρώτησε με απορία ένα από τα παλαιότερα μέλη.
– Ναι, όλα αυτά. Δηλαδή αυτά είναι μόνο όσα έχουμε εμείς ετοιμάσει. Η Εκκλησία μας, εκφράζει με πάρα πολλούς ακόμη ειδικούς ύμνους το νόημα των μεγάλων αυτών εορτών.
Σιγά-σιγά θα τους μεταφράσουμε κι εμείς όλους, είμαστε στον 1ον αιώνα μας, δεν είν’ έτσι;
Έσκυψαν το κεφάλι τα μέλη της Χορωδίας. Γύρναγαν μια-μια τις μουσικές σελίδες, που είχαν προστεθεί στα ντοσιέ τους… Κανείς δεν αποφάσιζε να πει κάτι.
-Κοιτάξτε, προσπαθήστε να μάθετε καλά όσα προλάβετε. Έχω σημειώσει τη σειρά προτεραιότητας. Τα υπόλοιπα του χρόνου. Θέλησε να τους βγάλει από τη δύσκολη θέση ο π. Σωτήριος. Kι έφυγε για τα Παρεκκλήσιο, όπου τον περίμεναν πιστοί για Εξομολόγηση.
Ευθύς άρχισαν όλοι να μιλούν. Όρθιοι, νεώτεροι και παλαιοί, κάτι έλεγαν ο ένας στον άλλον, χειρονομούσαν έντονα, δεν καταλάβαινα φυσικά. Κάποτε σταμάτησαν τις κουβέντες. Πήρε τη θέση του ο νέος επιστήμονας, που έχει την ευθύνη του Χοράρχη κι άρχισαν την πρόβα.
Πέρασαν ώρες. Τελείωσε η πρόβα. Ο Χοράρχης και δυο-τρεις άλλοι δεν έφευγαν. «Περιμένουμε τον Σιμπουνίμ». Σαν τελείωσε κι ο π. Σωτήριος την Εξομολόγηση, συναντήθηκαν στο Γραφείο.
– Το αποφασίσαμε, Σιμπουνίμ. Θα κάνουμε κάθε βράδυ πρόβα. Ε, θα κουραστούμε κάπως. Αλλά θα τους μάθουμε όλους τους ύμνους, είπε αποφασιστικά ο Χοράρχης.
Σειρά τώρα του π. Σωτηρίου να μη μπορεί να πει λέξη! Κατασυγκινημένος αγκάλιασε με το βλέμμα του τους νέους.
-Κάθε βράδυ πρόβα! Και μ’ αυτή τη βαρυχειμωνιά!
Θέλετε και το αποτέλεσμα; Όχι απλώς τους έμαθαν, αλλά τους έμαθαν και τους είπαν θαυμάσια όλους τούς ύμνους αυτά τα γεμάτα με θέληση και φλογερό ζήλο Ορθόδοξα νιάτα της Σεούλ.
* * *
Δεν τελειώνουν εδώ οι «εικόνες» από τη χειμερινή ζωή κι εργασία της Εκκλησίας στην Κορέα. Αλλά κι αυτές μόνο αρκούν, πιστεύω, για να μας δείξουν τι μπορεί να πραγματοποιείται, όταν ο ζήλος φλογίζει.